In 1934 vestigt Gilles Pieter Duuring zich als huisarts in Ugchelen en bij het uitbreken van de oorlog dient hij in het leger. Na de capitulatie keert Duuring naar huis terug en richt in het najaar van 1940 de verzetsgroep “Ugchelen”, oftewel de verzetsgroep Duuring” op. Hij werkt samen met kolonel Boomsma, luitenant-kolonel Teding van Berkhout, overste Jan Barendsen en Ir. Roëll.
Klik hier voor het hele verhaal
Duuring houdt zich bezig met het verzamelen van militaire inlichtingen en wapens. Andere leden van de verzetsgroep zijn Johannes Damm, Kees Vermaat en Hendrikus Snijers (de Helpende Hand). Duuring krijgt via een verzetsgroep in Den Haag contact met ene De Graaf.
In maart 1942 komt De Graaf naar Apeldoorn om te praten over het plaatsen van een geheime zender in de bossen bij Ugchelen. De Graaf logeert daarvoor zelfs bij Duuring thuis. Op 21 maart 1942 heeft de groep Duuring een afspraak met een kennis van De Graaf bij het station van Apeldoorn. De afspraak blijkt echter een val te zijn, opgezet door de Duitsers.
Duuring, Vermaat, Damm en Sneijers worden opgepakt en gevangen gezet in het “Oranjehotel” in Scheveningen. Ze worden alle drie ter dood veroordeeld en overgebracht naar Amersfoort. 31 juli 1942 worden Duuring, Damm en Vermaat geëxecuteerd. Snijers wordt gedeporteerd naar Kamp Buchenwald en overlijdt op 1 april 1943.
De verrader De Graaf blijkt later Anton van der Waals te zijn. 26 januari 1950 wordt de ter dood veroordeelde Van der Waals geëxecuteerd.
Het Apeldoorns Verzet 