2 oktober 1944
11-09-1882
02-10-1944
Berg en Dalweg 1
In 1943-1944 staat Jan Barendsen in nauw contact met de knokploegen en de Raad van Verzet in Apeldoorn. Hij werkt samen met de verzetsgroep “Vrije Groep Narda” van Narda van Terwisga die zich onder andere bezig houdt met het helpen onderduiken van neergeschoten geallieerde vliegeniers. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen die Barendsen als oud-militair neemt, begint de Sicherheitsdienst hem te verdenken. Er worden invallen gedaan in zijn huis aan de Berg en Dalweg in Beekbergen. Met medewerking van buren lukt het hem steeds te ontkomen.
Klik hier voor het hele verhaal
Na verraad binnen die verzetsgroep komt de SD hem weer op het spoor en weet onopgemerkt het huis van Barendsen binnen te komen. Bij thuiskomst wordt Barendsen opgewacht en gevangen genomen. De Duitsers voeren hem af naar het bureau van de SD aan de van Rhemenslaan en verhoren hem daar met bruut geweld.
Maandagmorgen 2 oktober 1944 worden Barendsen, vijf andere verzetsstrijders van de “Vrije Groep Narda” en twee gevangen genomen geallieerde vliegeniers per vrachtauto overgebracht van de van Rhemenslaan naar het Apeldoornsche Bosch. Bij aankomst staat het executiepeloton al gereed. Ze worden op een rij geplaatst als Barendsen zijn jas losknoopt en het Wilhelmus aanheft dat door de anderen wordt overgenomen. Ze worden doodgeschoten terwijl ze het volkslied van Nederland zingen.
Ter waarschuwing en afschrikking voor de bevolking worden de lichamen op verschillende straathoeken in Apeldoorn neergelegd. Bij ieder lichaam wordt een bord geplaatst met het opschrift “Terrorist”. Ze zijn daar drie tot vier dagen blijven liggen. Jan Barendsen wordt neergelegd bij de Badhuisweg, hoek Sprengenweg.
De Duitse inval in 1940 en de daarop volgende bezetting raakt Barendsen tot in het diepst van zijn ziel en gaat het verzet in. In de zomer van 1940 wordt hij een van de leidende figuren in het Legioen van Oud-Frontstrijders. Een jaar later gaat het Legioen samen met de intussen opgerichte Orde Dienst (OD), een paramilitaire verzetsorganisatie. De OD wil na de bevrijding rust en orde handhaven, omdat men verwacht dat het normale bestuur onder die omstandigheden niet gelijk zal functioneren.
Velen binnen de OD willen niet wachten tot na de bevrijding, maar gaan meteen in het verzet. Op 8 augustus 1942 wordt Barendsen met vele anderen als gijzelaar gevangen gezet in Sint- Michielsgestel. De Duitsers deinzen er niet voor terug om als represaille gijzelaars te doden voor verzetsactiviteiten waarvan de daders niet kunnen worden opgespoord. Maar op 15 december 1942 wordt hij gelukkig vrijgelaten.
Op verzoek van de leiding van de OD wordt Barendsen commandant van gewest 6. Zijn rustige en vastberaden leiding maakt grote indruk op zijn medewerkers en doet hij organisatorisch en coördinerend werk. Belangrijk werk, omdat in het begin van de oorlog het Nederlandse verzet nog versnipperd is, weinig gericht en daardoor minder doeltreffend. Dat geldt zeker voor de Veluwe.
Op 11 september 1882 wordt Jan Barendsen geboren in Amsterdam. Na zijn middelbare schooltijd kiest hij voor een militaire loopbaan en gaat naar de Koninklijke Militaire Academie. Als luitenant wordt hij uitgezonden naar Nederlands-Indië. Voor zijn dappere daden op het eiland Timor in de periode 1910-1913 ontvangt hij in 1916 de hoogste militaire dapperheidonderscheiding, de Militaire Willemsorde.
Daarna is hij jarenlang militair en burgerlijk gezaghebber op de eilanden Flores en Soembawa, waarna hij terugkeert naar Nederland. In zijn laatste functie in actieve dienst is luitenant-kolonel Barendsen Commandant van de Koloniale Reserve te Nijmegen. In 1937 verlaat hij de dienst.
Het Apeldoorns Verzet 